• Στεφανία

    [Στεφανία] Κεφάλαιο 4ο

    Έχοντας μαζέψει μόνο τα απαραίτητα, αφήνω το κινητό μου και τον υπολογιστή μέσα σε μια τσάντα πλάτης, απενεργοποιημένα και τα δύο, πάνω στο κρεβάτι μου. Κοιτάω τριγύρω το διαμέρισμα που με φιλοξενούσε τόσα χρόνια. Ένας κόμπος στο στομάχι για το άλμα πίστης που ετοιμάζομαι να κάνω. Μερικά δάκρυα αναβλύζουν στα μάτια μου, και οι δεύτερες σκέψεις κάνουν την εμφάνιση τους.

  • Στεφανία

    [Στεφανία] Κεφάλαιο 3ο

    0 Επιμέλεια: Anastasia Neraidoni Stathopoulou Illustration: Dimitra Adamopoulou (Dimi Adam) Οι ανάσες μας βαριές και ο συγχρονισμός ικανοποιητικός, σαν δύο καλολαδωμένες μηχανές που δουλεύουν συμπληρωματικά η μία για την άλλην. Ο Κώστας έχει μάθει το σώμα μου και εγώ το δικό του, και σύντομα αισθάνομαι το ρίγος της στιγμής, και μια γλυκιά ευφορία να κατακλύζει το σώμα μου με άμεσο…

  • Ιστορίες,  Στεφανία

    [Στεφανία] Κεφάλαιο 2ο

    Η εργοδότρια μου, Μαντλέν, εξίσου μόνη σε αυτή τη κοινωνία εδώ και αρκετά χρόνια, έχασε το άλλο της μισό από τροχαίο. Μια λυπητερή ιστορία αφού έφταιγε και η ίδια. Η Ίρις και η Μαντλέν αγαπούσαν η μία την άλλη όσο τίποτε άλλο. Αλλά ένα βράδυ που γυρνούσαν από βραδινή έξοδο, η Μαντλέν πέρασε με κόκκινο, και ένα φορτηγό έπεσε πάνω…

  • Ιστορίες,  Στεφανία

    [Στεφανία] Κεφάλαιο 1ο

    “Αρμονική καλημέρα γλυκιά μου Στεφανία! Ελπίζω να είσαι καλά σήμερα! Πραγματικά θα ήθελα να είσαι εδώ μαζί μου για να απολαύσουμε σάκε, περπατώντας στους πολυσύχναστους δρόμους της χώρας του ανατέλλοντος ηλίου. Έλα, ευκολάκι σήμερα, μαντεψε που βρίσκομαι! Εξτρα σάκε αν μαντέψεις και σε ποια πόλη είμαι .”

  • Περί μουσικής

    Τα μάτια να μου κλέψεις για πάντα πριν χαθώ

    4 “Ρίχτο Νικόλα! Τι άκουσες πάλι πρωί πρωί;» «Μιχάλη δεν είμαι καλά σήμερα! Η Νατάσα και εγώ καυγαδίσαμε πάλι!» «Γιατί ρε φίλε; Τι έγινε;» «Παράπονα όλη την ώρα… Δεν περνάμε χρόνο μαζί, δεν της δίνω σημασία όπως παλιά, την έχω δεδομένη και πολλά ακόμη…» «Της φυλακής μου πόρτα, εσύ, και αντικλείδι και γω μικρό στολίδι στον άσπρο σου λαιμό…» «Σου…

  • Περί μουσικής

    Όταν μιλούν στον έρωτα κι αυτός έχει χαθεί

    3 «Σαράντα ρολόγια που σιωπούν στων τραγουδιών τα λόγια. Ή κάπως έτσι πάει το τραγούδι που άκουσα το πρωί. » «Τι να σου κάνει ένα κερί και τι να κάνει η φλόγα… που είναι σαν σφαίρα αδέσποτη εκείνου που αστοχεί. και έτσι συνεχίζει Νικόλα. » «Το ξέρεις;» «Το ξέρω καλύτερα από εσένα σίγουρα…» «Έλα ρε συ φίλε, μη κοροϊδεύεις… Το…

  • Δανάη,  Ιστορίες

    [Δανάη] Κεφάλαιο 2ο

    1 Διορθώσεις: Μαίρη Δάογλου Ιδιωτική σχολή Ψυχολογίας, προπτυχιακό τμήμα, έτος πρώτο Είμαι εδώ. Τα κατάφερα… Ξεπέρασα τους φόβους και τις ανησυχίες μου και είμαι εδώ. Πρώτη μέρα, πρώτο μάθημα, πρώτη ώρα… Το κτήριό μου βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας, κοντά σε όλα τα μέρη που θα ήθελα να πάω. Ο κόσμος, πολυπολιτισμικός και ενδιαφέρων. Έχω λίγο άγχος για όλο αυτό,…

  • Daily Inspirations,  Ιστορίες

    [Θέμος] Εκείνο το τέλος.

    6 «Λοιπόν; Έτοιμος;» η γνώριμη φωνή του αγγέλου φθάνει στα αυτιά μου. Την ακούω καιρό τώρα, σχεδόν μυρίζω την Θεία του φύση. «Όχι, δεν έχει ξυπνήσει ακόμη.» του απαντώ με την γερασμένη, βραχνή φωνή μου. Μια φωνή που κάποτε έσειε τους τοίχους, στεντόρεια και συνάμα ευγενική, χαρούμενη όταν ερχόταν εκείνη. «Έτσι μου είπες και χθες… προχθές… και παραπροχθές» γκρινιάζει ο…

  • Δανάη,  Ιστορίες

    [Δανάη] Κεφάλαιο 1ο

    Έφτασα... άργησα λίγο βέβαια αλλά με τόση κίνηση στους δρόμους τι περιμένεις; λέω στον εαυτό μου και πατάω το κουδούνι. Ακούω χαρούμενα γαυγίσματα από μέσα και βαριά βήματα. Κάτι τέτοιες ώρες λυπάμαι τους ανθρώπους στο από κάτω διαμέρισμα.

  • Δανάη,  Ιστορίες

    [Δανάη] Η Αρχή

    Δεν την επέλεξα. Αυτή με βρήκε. Ήρθε σιγά σιγά, ύπουλα και χωρίς προειδοποίηση. Ήμουν καλά, αλλά δεν το ήξερα τότε. Και ξαφνικά, έπεσαν όλα πάνω μου. Μια δυσθυμία στην αρχή, ένα "δεν έχω όρεξη σήμερα" και μετά άγχος, κρίσεις, νεύρα και ένα συναίσθημα που μου έπνιγε τον λαιμό. Δεν έχεις τίποτα, θα συνέλθεις, ο ένας. Εγώ στην ηλικία σου είχα…